Μου πήρε δυο-τρεις αποτυχημένες ώρες ύπνου και μια ματιά στη σοκολατόπιτα, εκείνη που ξέχασα στο τραπεζάκι του σαλονιού, για να χαθώ ολοκληρωτικά ψιθυρίζοντας what about the forests?
Καταπίνοντας το πρωινό παυσίπονο για το ξεροκέφαλό μου, ακολούθησε μια κουταλιά της σοκολατόπιτας, έτσι, για να πω ότι έφαγα και σήμερα κάτι δυναμωτικό, αλλά και για να τσεκάρω αν μέσα στο κουτί του γλυκού υπήρχε κανένα ζωύφιο από αυτά που λάμβανα για πλάκα με MMS στο κινητό μου δυο μήνες πριν.
Φαντάζομαι τον εαυτό μου να παράγει έργο στα επόμενα λεπτά. Μπορώ;
What about the forests?
Advertisement
Posted in: σκέφτομαι & γράφω
Posted on September 13, 2010
0