Δε θα ‘γραφα, αλλά το ένα μετά το άλλο έρχονται κ μου χτυπούν το ..twitter.
ο ΓΑΠ μιλάει στη ΔΕΘ. Και φυσικά για όσους ξέρουν από συντομογραφίες κ συντομοσυναισθήματα, ο ΓΑΠ θα είναι ο Πρωθυπουργός και η ΔΕΘ θα είναι το πάρτυ των πορειών στη Θεσσαλονίκη γι’αυτό τον καιρό. Ναι, είμαι 22 κι έτσι τα βλέπω τα πράγματα. Ταυτόχρονα, στην F1 έχω την εντύπωση ότι τερματίζει πρώτος ο Αλόνσο, ενώ λίγο αργότερα το tvxs με ενημερώνει “Αφγανιστάν: Δύο νεκροί σε διαδήλωση κατά του καψίματος του Κορανίου”. Να κάνω λιγότερα follows θα μου πεις, να μην κοιτάω. Να ‘σου και το χαμόγελο του παιδιού: εξαφανίστηκε Βασίλης 18 χρονών από περιοχή Ν.Μάκρης. Την προηγούμενη φορά το κοριτσάκι βρέθηκε σε πηγάδι, αν δεν κάνω λάθος.
Και είμαι εδώ για να σου πω πώς νιώθω για αυτά, πριν προλάβω καλά καλά να συνειδητοποιήσω τα προηγούμενα. Κάποια βασανίζουν περισσότερο, κάποια δεν ξεχνιούνται κ κάποια ξέχασα να τα αναφέρω γιατί δεν ήταν τόσο δυνατά.
Τελικά ως πότε θα με νοιάζουν όσα γίνονται; Κι ως πότε θα ελπίζω ότι μπορώ να τα σταματήσω; Ή να τα φτιάξω; Κι ως πότε οι γύρω θα μου λένε “Έλα μωρέ, αυτά γίνονται συνέχεια..”; Και μέχρι που φτάνει η συνέχεια;
Τελικά μήπως σκοπός είναι να σκληραίνουμε με τέτοιου τύπου αντισώματα (παραπάνω) για τη μοναδική στιγμή που θα μας χτυπήσει εμάς η ατυχία;
Posted on September 12, 2010
0