Πριν από λίγες ώρες, έπεσα στην παγίδα της γνωστής φράσης “όσο ζεις μαθαίνεις”, γι’ακόμη μία φορά. Πάει καιρός που η ανεμελιά με άφησε για να με κατακτήσει ένας συννεφιασμένος καιρός αναμονής, προσμονής, υπομονής και αγωνίας. Ένας καιρός, να μην μπορείς να τον χαρείς κρατώντας ομπρέλα, πόσο μάλλον για να σταθείς στη βροχή και να την… [Read more…]
September 14, 2010
Έκανε το σωστό ο Δημήτρης κ για ακόμα μία φορά μου ‘ντυσε ένα πρωινό. Το Dust Lane μετά το 2ο λεπτό είναι σκέτη ανατριχίλα. Φθινοπωρινή. Καλημέρα Τρίτη
September 13, 2010
Μου πήρε δυο-τρεις αποτυχημένες ώρες ύπνου και μια ματιά στη σοκολατόπιτα, εκείνη που ξέχασα στο τραπεζάκι του σαλονιού, για να χαθώ ολοκληρωτικά ψιθυρίζοντας what about the forests? Καταπίνοντας το πρωινό παυσίπονο για το ξεροκέφαλό μου, ακολούθησε μια κουταλιά της σοκολατόπιτας, έτσι, για να πω ότι έφαγα και σήμερα κάτι δυναμωτικό, αλλά και για να τσεκάρω… [Read more…]
September 12, 2010
Δε θα ‘γραφα, αλλά το ένα μετά το άλλο έρχονται κ μου χτυπούν το ..twitter. ο ΓΑΠ μιλάει στη ΔΕΘ. Και φυσικά για όσους ξέρουν από συντομογραφίες κ συντομοσυναισθήματα, ο ΓΑΠ θα είναι ο Πρωθυπουργός και η ΔΕΘ θα είναι το πάρτυ των πορειών στη Θεσσαλονίκη γι’αυτό τον καιρό. Ναι, είμαι 22 κι έτσι τα… [Read more…]
September 6, 2010
Γεια σου ρε wordpress μάγκα. Πάλι το ξημερώσαμε σήμερα (κοιμήθηκα λιγάκι, κοιμάμαι, ναι). Ω, ήταν μια τεράστια μέρα. Άρχισα πάλι να πονώ σωματικά, μα η ψυχή μου, στ’ορκίζομαι, όλο κι ηρεμεί. Βρέθηκα μέσα σε λίγες ώρες με συγγενείς τόσο κοντά, που από αύριο πάλι θα μου κακοφανεί που θα κάνουν *φραπ* κ θα εξαφανιστούν. Αυτά… [Read more…]
September 2, 2010
Πάνω που είχα αρχίσει να ξεχνάω το πρόσωπό σου Μια μέρα θα σας πω μια ιστορία για το παιδί με τα διαφορετικά παπούτσια. Ως τότε, άλλοι μιλάνε για τα λεφτά, λιγοστεύουν τα λεφτά, μα όλους τους βλέπω έξω. Ως τότε, άλλοι βγάζουν φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες, ψηφιακές φωτογραφίες, φωτογραφίες από φιλμ, ωραίες στιγμές – καμιά φορά… [Read more…]
August 27, 2010
ντρέπομαι. σε ντρέπομαι. μεγαλώνω χωρίς εσένα μέσα σε μέρες. σε ντρέπομαι πιο πολύ από όσο με ντρεπόσουν ντροπή μεγάλη, γλυκιά ντροπή, κανείς να μην καταλαβαίνει. τρεις θάλασσες δοκίμασα, η τέταρτη δική σου νούμερα τέσσερα, άγιοι δύο που πιάσαν παραλίες δέσαν καράβια, φέρανε κύματα θηρία στα μικρά όνειρά μου σε είδα χθες, εκεί και προχθές. και… [Read more…]
August 15, 2010
Δεν ήθελα να πάω διακοπές. Μία μέρα πριν, έλεγα να ανακοινώσω στους φίλους μου ότι δε-δε-δεν που σου λέω.. Ευτυχώς, λίγο πριν μπούμε στο καράβι, έμαθα ότι κι η καλή δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη για “καλοπεράσεις”. Αρκετά παρηγορητικό. Φτάνοντας στη Σέριφο κι αφού στήσαμε τις δυο σκηνές μας μπροστά μπροστά στη θέα, συνειδητοποίησα ότι είμαι… [Read more…]
July 28, 2010
Αγαπημένο μου παιδί, είναι η τρίτη μέρα μακριά απ’το σπίτι μου. Με τη Νίνα είμαστε στην ίδια πόλη, αλλά την παράτησα γιατί παραλίγο να με τρελάνει. Το να μιλάς σε τοίχους κ μπαλκόνια δε βοηθάει πάντα. Έτσι, εγκλωβισμένη στο φιλικό διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, ακούω νύχτα μέρα τους ήχους από τον ακάλυπτο. Η ψυχή του σπιτιού… [Read more…]
July 24, 2010
Σβήνω απ’ την άμμο όλα τα χνάρια απόψε που σε κυνηγάνε, ξέρεις δε φταίνε τα λιοντάρια, αν μείνουν νηστικά πεινάνε.. Υποταγμένα σε κριτές, υποκριτές και τους μοιραίους κήρυκες που από ουρανούς κι από άμβωνες ωραίους.. λένε πως σ’ έφερε ως εδώ μαύρο καράβι,μέγα πάθος όμως το ξέρουν κατά βάθος.. Αερικό είσαι,αερικό.. Αερικό είσαι,αερικό.. Όσοι δε… [Read more…]
|
October 4, 2010
2